Historia
Początki wsi Lubenia sięgają zapewne czasów ruskich. Pierwsza jednak wzmianka pojawia się w dokumencie z 1359 r., w którym król Kazimierz Wielki powierzył trzem braciom: Pawłowi, Jakubowi i Mikołajowi osadzenie wsi Lubenia na prawie magdeburskim. Wtedy też zapewne powstała parafia, która po raz pierwszy w dokumentach pojawia się w roku 1392. Według tradycji Lubenia miała kilka kościołów drewnianych, które uległy zniszczeniu Pierwszy kościół w Lubeni drewniany, zniszczony przez upływ czasu bądź podczas licznych najazdów tatarskich, wymagał naprawy. W XVII w. z inicjatywą budowy nowej świątyni wyszedł właściciel wsi Mikołaj Rafał de Stangenberg Kostka, który na ten cel przeznaczył nawet pierwsze fundusze. Jednakże wówczas nie udało się zrealizować tego zamierzenia. Dopiero w I połowie XVIII w. wybudowano nowy kościół, również drewniany z murowaną zakrystią, pw. św. Urszuli i Towarzyszek, który konsekrował w 1745 r. biskup przemyski Wacław Hieronim Sierakowski. W grudniu 1923 r. probostwo w Lubeni objął ks. Józef Urbanek, który skupił wokół siebie liczną grupę parafian i doprowadził do zbudowania nowego, murowanego kościoła w latach 1926-1931. Pierwsze nabożeństwa w nowym kościele zaczęto odprawiać już w 1928 r. Natomiast stary kościół przeniesiono w 1929 r. do wydzielonej z terytorium parafii lubeńskiej nowej parafii w Straszydlu. Poświęcił go 08.12.1929 r. proboszcz lubeński. ks. Józef Urbanek. W kolejnych latach trwały prace przy kościele w Lubeni, końcowym etapem było ukończenie wieży w 1931 r. Po odpowiednim przygotowaniu w 1939 r. kościół został konsekrowany. W okresie powojennym za czasów proboszczowania ks. Stanisława Króla powstały na terenie parafii dwa nowe kościoły w Zarzeczu i Siedliskach. Kościół w Zarzeczu pw. NMP Matki Kościoła został wzniesiony w latach 1980-1982, poświęcił go 30.05.1982 r. bp Ignacy Tokarczuk. Kościół w Siedliskach pw. św. Józefa został wybudowany w latach 1979-1981 i poświęcony 22.03.1981 r. przez bpa Ignacego Tokarczuka. W 1982 r. w Siedliskach erygowano nową parafię.
Kościół w Lubeni
Decyzja o budowie świątyni została podjęta przez księdza Józefa Urbanka, który objął probostwo w grudniu 1923 roku i skupił wokół siebie liczną grupę parafian. Murowany kościół został wzniesiony w latach 1926-1931. Pierwsze nabożeństwa w nowej świątyni zaczęto odprawiać już w 1928 roku. W kolejnych latach były prowadzone prace przy kościele, ich końcowym etapem było ukończenie budowy wieży w 1931 roku. Po odpowiednim przygotowaniu w 1939 roku świątynia została konsekrowana.
Jest to budowla murowana, orientowana, halowa. Prezbiterium jest zakończone trójbocznie, oddzielone jest od transeptu fragmentem nawy głównej. Część prezbiterium i wspomniana wyżej część nawy głównej flankowana jest od strony północnej przez kaplicę, natomiast od strony południowej przez zakrystię, nad którą znajduje się skarbiec. Transept jest szeroki, posiada ramiona delikatnie wysunięte poza obrys świątyni. Korpus składa się z trzech naw, i trzech przęseł. Nawa główna jest poprzedzona wieżą z dwoma dobudówkami z lewej i prawej strony. Większość okien jest zakończona ostrołukowo. W zakrystii i klatce schodowej prowadzącej do skarbca okna są zamknięte łukiem odcinkowym, natomiast w przyziemiu dobudówek flankujących wieżę są zamknięte półkoliście. Do wyposażenia świątyni należą elementy z dawnego drewnianego kościoła (m.in. ołtarz w stylu barokowym w kaplicy) oraz wykonane przed i po II wojnie światowej sprzęty wykonane w stylu nawiązującym do neogotyku.
Kościół w Zarzeczu
Proboszcz: ks. Bogdan Hahn, od 2022-08-14
Odpust parafialny: 21.10. i 25.03
Kościoły oraz kaplice filialne i zakonne:
Zarzecze, pw. NMP Matki Kościoła, kościół filialny
Terytorium:
Lubenia; Siedliska (nr 1-84, 101-102, 429-535), Zarzecze